تقویم اسلام پر از روزهای سرنوشتسازی است که هر کدام برگی از تاریخ حقانیت دین را ورق میزنند. در میان این روزها، «روز مباهله» جایگاهی ویژه و متفاوت دارد. روزی که در آن نه با شمشیر، بلکه با قدرت ایمان و حضورِ پاکترین انسانها، حق از باطل تمیز داده شد.
صحنهی درخشان روز مباهله
وقتی روز موعود فرا رسید، مسیحیان نجران دیدند که پیامبر (ص) تنها نیامده است. ایشان در حالی که دست امام علی (ع) را در دست داشت، حضرت فاطمه زهرا (س) در کنارش بود و امام حسن و امام حسین (ع) را همراهی میکرد، به میدان آمد.
پیامبر (ص) به همراهانش فرمود: «وقتی من دعا کردم، شما آمین بگویید.» دیدن چهرههای نورانی و معصوم اهلبیت، لرزه بر اندام بزرگان نجران انداخت. آنها که میدانستند این افراد صادقترین و عزیزترین نزد خدا هستند، از ترس عذاب الهی عقبنشینی کردند و حاضر به پرداخت جزیه شدند.
چرا روز مباهله به نام اهلبیت (ع) ثبت شده است؟
واقعه مباهله سندی محکم بر حقانیت اهلبیت پیامبر است. طبق آیه ۶۱ سوره آلعمران که به «آیه مباهله» مشهور است، خداوند به پیامبر دستور داد تا کسانی را که «جانِ» او هستند همراه خود ببرد. مفسران بزرگ اسلامی معتقدند:
امام علی (ع) به عنوان «نفس پیامبر» (جانِ پیامبر) معرفی شده است.
حضرت فاطمه (س) تنها بانویی بود که در این جایگاه ممتاز حضور داشت.
امام حسن و امام حسین (ع) نیز به عنوان «فرزندان» رسولالله انتخاب شدند.
پیام مباهله برای امروز ما
روز مباهله فقط یک اتفاق تاریخی نیست؛ این روز پیامی بزرگ دارد: حقانیت اهلبیت (ع) نه با حرف، که با حضور وجودی و نورانیشان اثبات شد. برای ما که پیرو این خاندان هستیم، این روز فرصتی است برای تجدید عهد با راه و روشی که بر پایه حقیقت، صداقت و ایثار بنا شده است.
عید مباهله، روز تجلی حق و برافراشته شدن پرچم ولایت است. بیایید در این روز، با مرور این واقعه تاریخی، بیش از پیش با فضایل اخلاقی و جایگاه والای اهلبیت (ع) آشنا شویم.
